Hollandse scheepsbouw in Rotterdam

Na enkele decennia waarin Rotterdam en de omliggende gebieden een gestaagde afname
van de scheepsbouw zag, grote werven over de kop gingen, en de kennis van het bouwen langzaam maar zeker verloren ging onder de moordende concurrentie uit Aziatische landen en het Oostblok, is er nu een nieuwe ondernemer die de Rijnmond weer iets van haar oude glorie terug probeert te geven.

Het vorig jaar opgerichte Inshore Creative bouwt geen bulkcarriers of cruiseschepen,
het bedrijf zit juist helemaal aan de andere kant van de schaal; handgebouwde sloepen.
In de kleine werkplaats onder de rook van de havenstad worden oude en nieuwe technieken gecombineerd tot een gedurfd eindproduct, elektrisch aangedreven metalen sloepen.

In eerste instantie lijkt de combinatie niet echt voor de hand liggend, maar is eigenlijk toch heel logisch. Het bedrijf richt zich op een toekomstbestendig milieuvriendelijk product, niet door het wiel steeds weer opnieuw uit te vinden, maar door gebruik te maken van bewezen technieken.

Eigenaar Sander Knieriem; Duurzaamheid heeft drie aspecten.

Als men zo eens in de jacht- en werkhavens rondkijkt, zal het al snel duidelijk worden dat stalen schepen niet alleen aan het eerste, maar vooral ook aan het tweede punt voldoen; alle vaartuigen uit achttien- en negentienhonderd die nog bestaan zijn oftewel van hout, oftewel van staal.
Staal is daarnaast een product wat iedere keer weer opnieuw omgesmolten kan worden; hoe vaker het gerecycled wordt, hoe kleiner de relatieve milieubelasting.
Om de milieubelasting tijdens gebruik zo laag mogelijk te houden, worden de boten uitgerust met een elektrische aandrijving. Knieriem; het is echt bijna niet te geloven dat in de wereld van vandaag, waarin milieuvriendelijk haast een heilig woord is geworden, het nog steeds is toegestaan dat honderdduizenden pleziervaartuigen de gassen uit hun motoren, die niet verplicht jaarlijks worden gecontroleerd op uitstoot-niveau, zo zonder enige vorm van filtratie in het oppervlaktewater mogen dumpen. Auto’s worden al sinds jaar en dag voorzien van katalysatoren en staan ieder jaar verplicht aan de meetapparatuur om te controleren of de uitstoot nog enigszins binnen de grenzen valt.

Er zijn genoeg andere bedrijven die beweren milieuvriendelijke vaartuigen te bouwen, maar die doen dat dan grotendeels door een polyesterboot, naast de standaard verbrandingsmotor, ook aan te bieden met een elektrische aandrijving. Zo zijn ze niet alleen in conflict met hun eigen product, maar misleiden de klanten ook nog eens door ze te doen geloven dat ze goed bezig zijn. Die polyester boten worden niet alleen gebouwd met gebruikmaking van allerlei giftige stoffen, ze hebben ook nog eens een veel kortere levensduur, én zijn daarna niet meer te recyclen.

Er doen veel verhalen de ronde over dat elektrisch rijden van A tot Z slechter is voor het milieu als een oud dieseltje. Dat is deels gebaseerd op waarheid, omdat bij auto’s iedere gram gewicht een rol speelt. Daarom wordt in deze auto’s gebruik gemaakt van lithium-batterijen, deze hebben een heel erg goede gewicht/capaciteit-verhouding. Helaas zijn deze batterijen gebouwd met zogenoemde zeldzame-aarde-metalen, die erg veel schade aanrichten bij het delfproces, en waarvan we nog moeten leren hoe ze goed te recyclen zijn. Bij sloepen speelt gewicht een veel minder grote rol, waardoor dus gebruik gemaakt kan worden van “Absorbed Glass Mat battery’s” oftewel AGM-accu’s. Deze zijn van productie tot recycling een enorm stuk minder belastend voor het milieu.

Alle punten op een rijtje gezet wordt het al snel duidelijk dat de combinatie staal/elektrisch toch een heel logische optie is voor degene die wil genieten van zijn bootje, en ‘s nachts ook nog wil kunnen slapen met een goed geweten. Voor de kosten hoeft men het niet te laten, hoewel de aanschaf iets duurder is, is het onder de streep vele malen goedkoper vanwege de veel lagere “brandstof”kosten en het ontbreken van kosten zoals onderhoud, olie en filters en dergelijken.